Bu kitabı okumamak için uzun süredir direniyordum. Bir gece nöbette okadar yoruldum ki uyumamak için bahane aradım. Dolapta bu kitabı buldum. Amaan dedim. Ne kadar kötü olabilirdiki. İç güdülerim bana sakın okuma desede dayanamadım. Kitabı zar zor bitirdim. İnsan kitabı kapayınca boşluğa bakakalıyor. Dalgın dalgın baktım öylece. Afrikayı görmemiş olsam yazılanları masal sanırdım. Afrika bana tüm gelişmemiş ülkeler hakkında bir ipucu ,bir fikir vermişti. Afganistanda yaşananlarda gerçekti. Halbuki biz haberlerde masal gibi izlemiştik olanları. Hazara katliamına seyirci kalmıştık. Etrafımızda trajediler uçuşuyor ama biz ortada uyuyoruz. Birden bütün hastalarıma bağırmak geldi içimden . Bütün gün her türlü kaprislerine dayanmaya çalışmıştım. Hasta hakları vardı güya. Ama Türkiyedeki hastaların hepsi şımarıklıktan ne yapacaklarını şaşırmışlar. Hepsinden nefret ettim birden. Hasılı insanı derinden sarsan bir kitap. Filmide çekilmiş. Fragmanını izledim. Psikolojimi drençli bulduğum bir gün filminide izleyeceğim.
